"Een dag in het leven aan boord van een VLCC is heel gevarieerd"

Ik ben aan mijn opleiding Nautische Wetenschappen aan de Hogere Zeevaartschool in Antwerpen begonnen met als doel om in de lange omvaart terecht te komen. De navigatie en vrachtactiviteiten zijn uiteindelijk toch de verantwoordelijkheden waar je vier jaar voor gestudeerd hebt.

In het vierde of vijfde middelbaar startte een vriend van mijn vader op latere leeftijd nog met een opleiding aan de zeevaartschool. Zo kwam ik voor het eerst met het beroep in contact. Ik ben iemand die graag bezig is, ook met mijn handen, en graag buiten vertoeft. Ik had ook het grote avontuur voor ogen. Verder waren de jobzekerheid en het feit dat een officier niet slecht verdient factoren in mijn beslissing. Maar los daarvan, ik doe het gewoon graag.

Een dag in het leven aan boord van een VLCC is heel gevarieerd, zeker als aspirant officier omdat je takenpakket afwisselend wordt ingevuld: navigeren op de radar, posities plotten, de astronomische positie bepalen, werk op het dek uitvoeren en ook voor een deel administratieve taken volbrengen. Het is mijn ambitie om kapitein te worden. De verantwoordelijkheid om een schip te managen is iets waar ik echt naar uitkijk.

Tijdens mijn tweede reis bij Euronav ben ik op de scheepswerf in Gunsan, Zuid-Korea aan boord gegaan van de toen pas opgeleverde Alice. Ik vond het toch een eer om als een van de eerste crewleden aan boord te gaan. De eerste tien dagen voelden een beetje aan als kamperen. De kok moest het eten klaarmaken maar de potten en pannen zat natuurlijk nog ingepakt in dozen. We bleven nog tien dagen op de werf om de laatste dingen in orde te brengen. Vervolgens vertrokken we richting Maleisië om daar een vracht voor Rotterdam te laden. Toen we na vier maanden op zee het Engelse Kanaal bereikten, was dat echt thuiskomen.

Ik ben graag op zee, anders zou ik deze job natuurlijk niet doen. Je bent er op ingesteld dat je een tijd geen land ziet en dan is dat ook geen probleem. Tijdens mijn reis op de Hojo kreeg ik de kans om met enkele collega’s een halve dag van boord te gaan in Freeport op de Bahama’s. Het was mooi weer, we konden een strandwandeling maken en even iets gaan drinken. Dat was een leuke afwisseling.

Ik vind het sociaal contact aan boord wel belangrijk. Als er na de werkuren eens gelachen kan worden, werk je ook tijdens de werkuren vlotter samen. Aan boord van de Alice hebben mijn Kroatische collega Matija en ik een pannenkoekenbak georganiseerd. Tijdens de namiddag, toen de kok aan het rusten was, gingen we op zoek naar bloem, eieren en melk. Kapitein Vanregemorter vond dat een heel tof initiatief. Verder eten we op donderdag en zondag vaak steak met frietjes. Zondagmiddag staat er pizza op het menu. Voor andere nationaliteiten die een voorkeur hebben voor kruidigere, Aziatische voeding, bereidt de kok een ander menu zodat ook zij tevreden zijn. Natuurlijk heeft elke kapitein zijn eigen voorkeuren. Heb je een Belgische kapitein, dan is de kans groot dat er ook Belgische kost wordt geserveerd.


Donald De Borger, Derde Officier, Kapitein Vanregemorter en Matija Mirkovic, Derde Officer achter het fornuis tijdens een pannenkoekenbak aan boord van de Alice.

Met verschillende nationaliteiten werken is trouwens heel leuk en boeiend. Ik beschouw het als een uitdaging en een boeiend deel van mijn job om te leren hoe ik met mensen uit een andere cultuur kan samenwerken. Ik heb daar tot nu toe enkel goede ervaringen mee gehad. Ik zou mensen enkel maar kunnen aanmoedigen om voor dit leven te kiezen. Ik kan niet echt een nadeel bedenken. Ik vind het een fantastische job.

 

Donald De Borger

Extra informatie over deze werknemer

Naam Donald De Borger
Rang Tweede Officier
Nationaliteit Belg
Leeftijd 26
Deel